Φθινοπωρινά φύλλα…φέρνουν τον χειμώνα

Χρώματα… χρώματα παντού. Σε κάθε βήμα σου αυτή η πόλη , τώρα το φθινόπωρο, μια ζωγραφιά.  Πλατανόφυλλα πεσμένα, μικρές σχεδίες, ταξιδεύουν στα ατάραχα νερά. Είναι αρχές Νοέμβρη. Οι μέρες ακόμα γλυκές… Κάθισα στο αγαπημένο μου παγκάκι… στην άκρη της λίμνης.

Του Αλέξανδρου Μακρίδη

Τέτοιες στιγμές τις αναζητείς, στιγμές χαλάρωσης και ηρεμίας. Ξεχνάς τα καθημερινά άγχη και αφήνεις το μυαλό σου να καθαρίσει ατενίζοντας τη γαλήνη του υδάτινου στοιχείου και τα χρώματα του φθινοπώρου…

Και ταξιδεύεις . Ταξιδεύεις σε αναμνήσεις άλλων εποχών, άλλων τόπων. Σε αυτό μου ταξίδι, λείπουν οι παιδικές εικόνες από την πόλη τούτη αλλά τη φαντάζομαι, αρχοντική και περήφανη στα μεγαλεία της  και από διηγήσεις φίλων Καστοριανών… Ξένος σε τούτη την πόλη την αγάπησα… Με θλίβει όμως ταυτόχρονα αυτή η ηρεμία…

Η σιωπή της, αυτή, τα τελευταία χρόνια τείνει να γίνει εκκωφαντική. Ερημώνει. Οι δουλειές στερεύουν, οι άνθρωποι φεύγουν  αναζητώντας την τύχη τους σε χώρες μακρινές. Ο πληθυσμός της μειώνεται. Οι παιδικές φωνές αρχίζουν να ακούγονται όλο και λιγότερο, η διαρροή του μαθητικού πληθυσμού μεγάλη. Το γνωρίζω από την ιδιότητά μου…

Και όμως υπάρχει πλούτος, πλούτος μεγάλος. Είναι η ομορφιά της και ο πολιτισμός της. Φυσικό περιβάλλον, βυζαντινή κληρονομιά, αρχοντικά, Ντολτσό και Απόζαρι με τα γραφικά στενά. Αυτά αναζητούν οι επισκέπτες της αλλά και άλλα που δεν έχουν υλοποιηθεί ακόμα. Η επένδυση στον τουρισμό και στην πολιτισμική κληρονομιά  της μέσα από έναν σχεδιασμό μακρόπνοο όπου όλοι οι φορείς του τόπου θα συνεργαστούν μακριά από κομματικές ταυτότητες, είναι , πλέον, η μόνη επιλογή μας.

Διαφορετικά το φθινόπωρό της θα ακολουθήσει ένας χειμώνας, χειμώνας μεγάλος και δύσκολος… η παγωνιά του θα στερήσει από τις νεότερες γενιές τον ήλιο της ελπίδας… σε μια χειμέρια νάρκη διαρκείας…Και δεν το αξίζει τούτη η πόλη με τέτοιο παρελθόν…

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΈκοψε δύο στύλους της ΔΕΗ για να κάνει… στάνη!
Επόμενο άρθρο2-4/11/2018: Έπεσε η αυλαία, ανανεώθηκε το ραντεβού… Οι φωτογραφίες της τελευταίας μέρας
Αλέξανδρος Μακρίδης
Γεννήθηκε το 1969 στη Στουτγάρδη της Γερμανίας. Έζησε στο Γριζάνο Τρικάλων, στη Γερμανία και στη Θεσσαλονίκη. Πτυχιούχος του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. με ειδίκευση στην αρχαιολογία. Εργάστηκε ως αρχαιολόγος σε ανασκαφές στη Μακεδονία (Αμφίπολη, Χαλκιδική, Άγιον Όρος). Το 2001 διορίστηκε ως φιλόλογος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση του νομού Καστοριάς, όπου υπηρετεί μέχρι σήμερα (Γενικό Λύκειο Άργους Ορεστικού). Το 2015 εκδόθηκε η ποιητική του συλλογή «Διαδρομές». Βραβεύτηκε σε διαγωνισμό προς τιμήν του Ν. Καζαντζάκη για το ποίημά του «Άστρων Τάπια». Διατελεί πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Καστοριάς και αιρετός εκπρόσωπος των καθηγητών του νομού Καστοριάς. Έγγαμος, πατέρας 2 παιδιών.