Ιστορίες χωρίς σύνορα – Μια ξεχωριστή συνέντευξη με την Καστοριανή Ελένη Ιωάννου

Η Ελένη Ιωάννου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καστοριά μέσα σε μια μεγάλη (εξαμελή) οικογένια. Το 2006 ξεκίνησε τις σπουδές της στην Αλεξανδρούπολη, στο τμήμα Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής ενώ το 2011 ολοκλήρωσε και τις Μεταπτυχιακές Σπουδές της στο τμήμα Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας, στη Λάρισα. Το 2014 μετακόμισε αρχικά στο Aberystwyth της Ουαλίας, όπου ξεκίνησε το διδακτορικό της και αργότερα την ίδια χρονιά μετακόμισε στην Τουλούζη, Γαλλία όπου και ζει μέχρι σήμερα.

Σήμερα, συνεχίζει με τη συγγραφή της διατριβής της πάνω στον σχεδιασμό/ ανάπτυξη καινοτόμων ενζυματικών μέσων βιομηχανικού ενδιαφέροντος, με εφαρμογή στα λεγόμενα «βιο διυλιστήρια» (biorefineries).

Τι σε οδήγησε στην Γαλλία και συγκεκριμένα στην Τουλούζη; Ήταν συνειδητή επιλογή ή ανάγκη επιβίωσης;

Ήταν απόλυτα συνειδητή επιλογή. Πάντα ήθελα ένα μέρος των σπουδών μου ή της καριέρας μου να γίνει στο εξωτερικό και αυτό δεν σχετίζεται με την ανάγκη επιβίωσης αλλά με προσωπικούς στόχους και όνειρα.

Πόσο φιλόξενο είναι το μέρος που κατοικείς;

Αρκετά φιλόξενη πόλη. Υπάρχουν μόνιμοι αλλά και προσωρινοί κάτοικοι από διάφορα μέρη του κόσμου και νομίζω πως η κοινωνία είναι προσαρμοσμένη στο «διαφορετικό», με οργανωμένες κοινότητες ομογενών και υποδομές (όπως δίγλωσσα σχολεία κ.ά.).

Έχεις αντιμετωπίσει ποτέ ρατσισμό στην εμπειρία σου στο εξωτερικό;

Δεν έχω γίνει προσωπικά αποδέκτης ρατσιστικής συμπεριφοράς. Πιστεύω όμως ότι είναι θέμα συγκυρίας. Λόγω επαγγέλματος, το δείγμα ανθρώπων που γνωρίζω και συναναστρέφομαι καθημερινά δεν είναι αντιπροσωπευτικό. Είμαστε όλοι νέοι επιστήμονες που κάποια στιγμή στη ζωή μας έχουμε ζήσει σε κάποιο άλλο μέρος εκτός της χώρας καταγωγής μας ή έχουμε συνεργαστεί με άτομα από άλλες χώρες. Είμαι σίγουρη όμως πως υπάρχουν άτομα με διαφορετικές, αρνητικές εμπειρίες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

togethermag.gr