Καστοριά ή η Τάφρος των Μαριανών

Έσχατοι στην εσχατιά, στα βορειοδυτικά της ελληνικής γης, νομίζω είμαστε. Στη μεγάλη φωλιά της μεγάλης τραγωδίας, σε ένα υψίπεδο της Καστοριάς, μαχητές στερούμενοι βοηθείας, πολεμούνε εχθρούς ορατούς και αόρατους. Και εξηγώ.

Του Μάρκου Πετρόπουλου

Μια χούφτα άνθρωποι, εξουθενωμένοι και σε λίγο ανήμποροι, αναζητούν, άκουσον άκουσον, μια κάποια βοήθεια, στο… Facebook. Ωμή απόγνωση ε; Μη γελιέται κανείς. Απόγνωση είναι να κάνεις επιστήμονες και εργάτες της Υγείας να συνωστίζονται στη ροή του FB και να ζητούν εργαλεία για να μην πεθάνουμε εμείς και αυτοί.

Τα δεδομένα δεν έπεισαν την πρωτεύουσα να δώσει χείρα βοηθείας, τι το φοβερό δηλαδή, να στείλει τουλάχιστον μάσκες και οινοπνεύματα. Πλέον και γιατρούς!

Με την απόγνωση, η απόγνωση δεν νικάται. Ας το καταλάβουν αυτοί που πρέπει, και ει δυνατόν, αμέσως. Γιατί άμα θάψουμε κι άλλους από αυτούς που δίνουν την ψυχή τους με αυταπάρνηση και αυτοθυσία, ούτε το σκοινί θα μας αντέξει (το μόνο σίγουρο, αδέρφια), ούτε θα φανεί τίποτα απολύτως στο χειροκρότημα.

Και μια ντουντούκα έξω από το σπίτι προειδοποιεί, καταμεσήμερο, να μείνουμε σπίτι. Απορώ πως ακούγεται στην τάφρο των Μαριανών της ελληνικής Επικράτειας.

 

Active Member, Εσχατιά
Έμεινες μόνος, φεύγει η νυχτιά
κι άλλοι βουβοί στην εσχατιά.
Γλύκανε ο πόνος, έφυγε η οργή,
ζηλεύει ο χρόνος όποιον αργεί.
Τέλος και πάλι η αυλαία κλείνει,
τα μοιραστήκαμε όπως παλιά.
Ελπίζω η γεύση γλυκιά να σου μείνει
και για λίγο καιρό να βρήκες φωλιά.
Τέλος δίσκος φτιαγμένος
για όσους ψάχνουν καλή συντροφιά.
Θα ‘ρθει ο χειμώνας αγριεμένος,
πιάσε τον ήλιο με δυο καρφιά.
Τέλος σαν το παλιό μας παιχνίδι
μόνο με λούπες και λόγια φωτιά,
μονάκριβο, φτηνό στολίδι
εδώ στων βουβών την εσχατιά.
Τέλος μ’ αυτό το κομμάτι
το μέτρημα έχω χάσει, αδέρφια.
Απ’ όσα ζήσουμε, ας αφήσουμε κάτι
φτάνει να ‘μαστε γεροί, να ‘χουμε κέφια.
Έμεινες μόνος, φεύγει η νυχτιά
κι άλλοι βουβοί στην εσχατιά.
Γλύκανε ο πόνος, έφυγε η οργή,
ζηλεύει ο χρόνος όποιον αργεί
Τα ‘παμε πάλι
ωραία και απλά
μ’ άδειο κεφάλι
κι όλα καλά.
Έμεινες μόνος, φεύγει η νυχτιά
Έμεινα μόνος στην εσχατιά…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here