«ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΣΗΜΕΡΑ» Περί του ονόματος: Του Χρυσόστομου Παπασταύρου

 

 Αρχικά, έχω να κάνω δύο βασικές παρατηρήσεις:

1η Τα εθνικά θέματα δεν πρέπει να συζητούνται δημόσια.

2η Η αρμόδια κυβέρνηση οφείλει να καλέσει τις πολιτικές ηγεσίες όλων των κομμάτων, να εκθέσει την γραμμή της στους αρχηγούς των υπόλοιπων κομμάτων και να υπάρξει κοινή εθνική γραμμή.

Αρκετά ταλαιπωρηθήκαμε ο ελληνικός λαός για το θέμα του ονόματος του κράτους των Σκοπίων (που δεν είναι μόνο το όνομα) είναι και άλλα πολλά που πρέπει να λυθούν τώρα!

Η θέση μας είναι:

Επικράτησε μια εντελώς αδικαιολόγητη άποψη ότι, «το παιχνίδι για το όνομα έχει πια χαθεί» ότι όλοι αποκαλούν τα Σκόπια «Μακεδονία» και ότι δεν έχει κανένα νόημα να επιμένουμε σ’ ένα ζήτημα, πάνω στο οποίο ο υπόλοιπος κόσμος έχει τοποθετηθεί.

Η άποψη αυτή φαντάζει ως συμπέρασμα μιας λογικής. ΑΛΛΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. Στην ουσία εμφανίζεται μια από τις πιο βαριές παθογένειες της χώρας μας από την γέννηση του ελλαδικού κράτους μέχρι σήμερα. Η παθογένεια αυτή παρακολουθεί και χαρακτηρίζει διαχρονικά όλες ανεξαρτήτως τις πολιτικές ελίτ, με αποτέλεσμα να δείχνουν μια δυσφορία στην εθνική μας ανεξαρτησία. Ενδεχομένως από τις επικρατούσες γεωπολιτικές συγκυρίες.

Παραδοσιακά οι εγχώριες ηγετικές ομάδες, δεν αντιλαμβάνονται την Ελλάδα ως πραγματικά ανεξάρτητη χώρα, αλλά ως ένα γεωπολιτικό μέγεθος που αποκτά υπόσταση μόνο διαμέσου των άλλων χωρών. Ως ένα εξαρτώμενο μέγεθος, μια απόφυση ισχυρότερων χωρών.

Δηλαδή, σαν να είναι περιουσιακό στοιχείο που ανήκει σε κάποιον άλλον.

Εδώ το ρήμα «ανήκω ή ανήκει» ακούστηκε πολλές φορές παραδείγματος χάρη « Η Ελλάδα ανήκει στις Μεγάλες Εμπορικές δυνάμεις του κόσμου» όχι κύριοι « Η Ελλάδα αποτελεί παγκόσμια εμπορική ναυτική δύναμη» ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ.

Υπάρχει και μια άλλη παράμετρος που εδώ αποκτά πειστικότητα το ΠΑΡΑΝΟΪΚΟ επιχείρημα ότι δεν έχει σημασία ποια άποψη έχεις εσύ, για ένα ζήτημα που αφορά άμεσα την ιστορία σου και την εθνική σου ταυτότητα, αλλά τι λένε οι άλλοι για σένα.

      Αν η Ελλάδα δεν αναγνωρίσει τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία- και αυτό οι γείτονες το ξέρουν – δεν αποκτούν νομιμοποίηση από κανένα άλλο κράτος του κόσμου.

Σε καμία περίπτωση δε, η επιμονή μας για το όνομα δεν μπορεί να θεωρηθεί ΠΑΡΑΛΟΓΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ.

     Θα ήταν μεγάλο λάθος, να πιστέψουμε ότι η χώρα μας είναι απομονωμένη σ’ αυτό το ζήτημα.

Στο εξωτερικό πολύ λίγοι αποδέχονται το πλήρες «πακέτο» που οι Σκοπιανοί προσπαθούν να επιβάλουν μέσω του ονόματος «Μακεδονία» που είναι:

«Μακεδονικό έθνος» «Μακεδονική γλώσσα» «Μακεδονική εκκλησία» και τα τρία δεν υπήρξαν ποτέ και ούτε θα υπάρξουν.

Βέβαια, από την πλευρά των Σκοπιανών έχουμε ένα μηδενιστικό υπερεθνικισμό δηλαδή  δεν έχει κανένας άλλος το δικαίωμα να λέγεται Μακεδόνας.

Αυτός ο μηδενιστικός υπερεθνικισμός των Σκοπιανών δεν μπορεί  να γίνει ανεκτός στο πλαίσιο κάποιων αντεθνιστικών και «υπεράνω», υποτίθεται, λογικών. Είναι απλά λάθος ακόμη και για όσους θέτουν στον πυρήνα της πολιτικής τους ιδεολογίας αντιεθνιστικές  λογικές και πρακτικές (δήθεν δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού – ή την καθιέρωση ψευδεπίγραφης εθνικής ταυτότητας.

Κι εδώ, κύριοι, προκύπτει ένα πολύ σοβαρό ζήτημα για το πως ορισμένες «αντιεθνικιστικές» αναγνώσεις της ελληνικής ιστορίας επιδρούν στη γεωπολιτική ταυτότητα της χώρας μας. Συγκεκριμένα, τυχόν αποδοχή της «Μακεδονικότητας» των Σκοπίων από την Ελλάδα, ΕΞ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΔΡΑΣΤΙΚΑ ΤΟ «ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΑΘΟΣ» ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ. Όχι μόνο στερεί την ελληνική συλλογική συνείδηση από ένα βασικό της κομμάτι, αλλά δημιουργεί και ένα ιστορικό κενό μεταξύ της αρχαίας Ελλάδας και του Βυζαντίου. ΕΤΣΙ, ΠΡΟΩΘΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΜΗΔΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΝΤΕΘΝΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΣΥΝΕΧΕΙΑΣ.

     Επιχειρείται  μάλιστα  η εξαφάνιση της ιστορικής μνήμης. Αυτήν που εμείς προσπαθούμε να μεταφέρουμε από γενεά σε γενεά ανόθευτη, χωρίς να ξύνουμε πληγές .

Και τούτο γιατί η πορεία ενός έθνους είναι ανάλογη με την καθαρότητα και το βάθος της ιστορικής του μνήμης. Όμως, ιστορική μνήμη, για μας τους Έλληνες, σημαίνει ιστορική συνείδηση και ιστορική συνείδηση σημαίνει αδιάσπαστη ιστορική συνέχεια από αρχαιοτάτους χρόνους μέχρι σήμερα.

Αυτό είναι το μεγαλείο του ακαταμάχητου ελληνικού ιδεαλισμού που διαχρονικά εκφράστηκε με Θερμοπύλες, Αλαμάνες, με Μακεδονικό Αγώνα, με ηρωικά έπη όπως του ’40. Με εθναντίσταση.

Η  Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική!!!  Κων. Καραμανλής.