Είναι η ηλικία για τα κοινά το απόλυτο προσόν;

Όταν πρωτοανακατεύτηκα στην ηλικία των τριάντα χρονών τυχαία με τον Δήμο Καστοριάς είχα συνέχεια μία άρνηση μπροστά μου.

Του Βασίλη Λ. Κωνσταντίνου

Είσαι νέος. Τώρα που πέρασαν τα χρόνια ακούω και γελάω μέσα μου το “νέο αίμα”. Έχω λοιπόν μια απορία ,φαντάζομαι και εσείς. Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία να ανακατευτείς κατά τα λεγόμενα στα κοινά; Υπάρχει κάποιο όριο ,κανόνας ; Και αν ναι που και ποιος το ανακάλυψε ,που το έχει και αν το εφάρμοσε;

Δυστυχώς αγαπητοί μου ούτε εμείς αλλά ούτε και τα προηγμένα κράτη, δεν έχουμε ούτε θα ανακαλύψουμε έναν απόλυτο οδηγό,ένα γενικό κανόνα.Η δημοκρατία εδώ είναι απρόβλεπτη.Θα μπορούσαμε να πούμε η κοινωνία αγαπάει κατά κανόνα το καινούργιο και η μικρή ηλικία είναι πάντα θετικός παράγοντας. Αρέσει λάμπει και δίνει την αίσθηση της ελπίδας. Υπάρχουν όμως και άλλοι πολλοί παράγοντες που παίζουν σπουδαίο αν όχι σπουδαιότερο ρόλο.

Ο κυριότερος για μένα είναι η απόδειξη στον χώρο της δουλειάς, στην οικογένεια αλλά και σε συλλογικούς φορείς,συλλόγους το κατά πόσο μπορείς να συνεργαστείς ,να εμπνεύσεις να τελειώσεις μία δύσκολη αποστολή.Να μάθεις να ακούς,να βελτιώνεσαι να υποτάσσεσαι όταν πρέπει και να κτυπάς την γροθιά στο μαχαίρι όταν έχεις δίκιο.

Να μην είσαι κομπλεξικός, εξουσιομανής και το κυριότερο.Να μην είναι η ανάδειξή σου σε κάποια θέση συμπληρωματική υπόθεση για το εγώ σου,αλλά φιλοδοξία να έχεις στην θητεία σου ένα έργο που θα αφήσει πίσω του κάτι.Γιατί κακά τα ψέματα. Αν κάποιος αναλάβει υψηλή θέση και μέχρι τότε τα έχει κάνει εν γένει θάλασσα τότε είναι σίγουρο ότι το ίδιο θα κάνει και σαν επικεφαλής.Τα σύγχρονα κόμματα στα δυτικά κράτη έχουν κάποια φίλτρα που τα εξετάζουν όλα τα παραπάνω και ανάλογα κόβουν ή προωθούν.

Έρχομαι στα καθ΄ημάς.Εμείς εδώ σε τοπικό αλλά και περιφερειακό επίπεδο με το σλόγκαν “έξω τα κόμματα από την τοπική αυτοδιοίκηση” (το οποίο δεν βγήκε χωρίς λόγο), έχουμε αναγάγει τα πάντα σε δημόσιες σχέσεις ,προσωπικές γνωριμίες,οικονομική δυνατότητα,καλή συνεργασία με παράγοντες και τα ΜΜΕ.Ειδικά σήμερα που είμαστε σε φουρτούνα 10 μποφόρ, χρειαζόμαστε τον καλύτερο καπετάνιο ,τους καλύτερους βοηθούς.

Από Περιφερειάρχη, Δήμαρχο, Δημοτικός σύμβουλος, μέχρι Πρόεδρος Τοπικού. Η προϊστορία δείχνει ότι πολλάκις τα ….με. Προσοχή.Δεν έχουμε περιθώριο.Μην κλαίμε αργότερα και ρίχνουμε τις ευθύνες στους άλλους.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here